Artikelen:
Ursula Aerts, Vuurlopen:
Ursula Aerts organiseert al een aantal jaren vuurlopen. Wij hebben haar gevraagd om hierover een stuk te schrijven omdat een vuurloop iets heel bijzonders is en een enorme powerboost kan geven. Hier het eerste stuk van haar artikel:
"Mijn leven kreeg pas waarde en werd pas interessant op het moment dat ik me realiseerde dat ik gelukkig wilde zijn. Dit is inmiddels al weer zo’n 10 jaar geleden. Na een intensieve burn-out en de daaropvolgende langdurige depressie werd ik me in deze ‘stilstand’ bewust van het feit, dat ik alles wat ik tot op dat moment had gedaan en geloofde, mij hier had gebracht. Er was dus werk aan de winkel. Veel werk, maar het idee aan werk alleen al, maakte mij nog depressiever. Juist op mijn werk had ik mijn burn-out gekregen. Ik werkte binnen de reguliere gezondheidszorg in de psychiatrie en wilde nooit meer terug naar deze job. Ik had totaal geen idee wat ik dan wel moest gaan doen. Jarenlang had ik werk gedaan waar mijn hart niet lag, maar ik kon er wel mijn rekeningen van betalen. Ik bleef met name hierdoor vasthouden aan deze illusie van veiligheid. Ook op alle andere fronten van mijn leven was ik vast gelopen; Destructieve relaties, ongezonde levensstijl, laag gevoel van eigenwaarde, het gevoel dat ik nooit geld genoeg had, onvrede over mijn uiterlijk, leegte en kou in mijn hart, etc. Ik zag mezelf als het zwarte schaap in de familie. Hoe ik gelukkig kon worden, en hoe dat voelde, wist ik echter nog niet. Maar alles moest anders. Maar hoe, en wat, en waar?"
Wil je de rest ook lezen? Het volledige artikel kun je hier vinden.
Marie-Claire van Bruggen, Het Sprookje van de Dood:
Marie-Claire van Bruggen heeft haar droom werkelijkheid gemaakt en een boek geschreven. Om je een beeld van dit boek te geven volgt hier het begin van het boekje:
Er was eens een klein zieltje, dat van bovenaf de Aarde bekeek. Ze was erg onder de indruk van wat zich daar beneden allemaal afspeelde en het leek haar geweldig om daar ook te zijn. Elke dag rende ze naar de plek van waaruit ze de Aarde goed kon overzien en steeds zuchtte ze diep: ‘Kon ik daar ook maar naartoe.’ Op een dag, terwijl ze weer eens zat te fantaseren hoe het daar beneden op Aarde zou zijn, hoorde ze plotseling een stem die zei: ‘Zou je echt zo graag naar de Aarde willen?’ Verbaasd keek ze op. Naast haar stond een oude man met een lange witte baard. Hij lachte vriendelijk naar haar. ‘Wie bent u?’ vroeg het Zieltje. ‘Ik heb u hier nog nooit gezien.’ ‘Ik ben hier om je een voorstel te doen,’ zei de oude man. Hij ging in het gras zitten en nodigde het Zieltje uit om naast hem te komen zitten. ‘Ik heb je nu al een paar keer hier zien zitten en hoorde steeds maar weer dat je zo graag naar de Aarde zou willen. Ik ben nu hier om je te vertellen dat, als je dit echt wilt, het ook mogelijk is.’ Stomverbaasd staarde het Zieltje de oude man aan. ‘Echt waar, zou dat echt zomaar kunnen? Maar hoe dan, de Aarde is zó ver weg, ik kan daar toch niet zomaar naartoe.'
Wil je de rest ook lezen? Meer informatie over het boek en de rest van het begin kun je hier vinden.
Wij wensen je veel leesplezier.
|
