Mijn leven kreeg pas waarde en werd pas interessant op het moment dat ik me realiseerde dat ik gelukkig wilde zijn. Dit is inmiddels al weer zo’n 10 jaar geleden. Na een intensieve burn-out en de daaropvolgende langdurige depressie werd ik me in deze ‘stilstand’ bewust van het feit, dat ik alles wat ik tot op dat moment had gedaan en geloofde, mij hier had gebracht. Er was dus werk aan de winkel. Veel werk, maar het idee aan werk alleen al, maakte mij nog depressiever. Juist op mijn werk had ik mijn burn-out gekregen. Ik werkte binnen de reguliere gezondheidszorg in de psychiatrie en wilde nooit meer terug naar deze job. Ik had totaal geen idee wat ik dan wel moest gaan doen. Jarenlang had ik werk gedaan waar mijn hart niet lag, maar ik kon er wel mijn rekeningen van betalen. Ik bleef met name hierdoor vasthouden aan deze illusie van veiligheid. Ook op alle andere fronten van mijn leven was ik vast gelopen; Destructieve relaties, ongezonde levensstijl, laag gevoel van eigenwaarde, het gevoel dat ik nooit geld genoeg had, onvrede over mijn uiterlijk, leegte en kou in mijn hart, etc. Ik zag mezelf als het zwarte schaap in de familie. Hoe ik gelukkig kon worden, en hoe dat voelde, wist ik echter nog niet. Maar alles moest anders. Maar hoe, en wat, en waar?

Op een dag lag ik in mijn woonkamer op de bank, zoals de meeste dagen tijdens mijn depressie. Ik keek naar de televisie naar Oprah Winfrey. Het thema was “Bekende sterren & alternatieve geneeswijzen. Dit was iets waar ik daarvoor totaal niet voor open stond, maar ik had i.v.m. de depressie het hele reguliere traject al doorlopen en nergens baat bij gehad. Het was alsof er nu een wereld voor me open ging, een openbaring, en ik voelde voor het eerst weer levensenergie stromen. Ze spraken over yoga, Feng Shui, gebruik van een altaar, bidden en vuurlopen en voor het eerst in mijn leven ging ik uit vrije keus in de winkel boeken kopen en begon te lezen. Ik leerde over levensmissie, re-incarnatie, dat alles met elkaar verbonden is, hoe we met adem kunnen helen, over de kracht van affirmaties en ik vond God, in mezelf. Ik ging yoga beoefenen en nam deel aan een week-seminar voor persoonlijke ontwikkeling. Hier kwam ik voor het eerst in aanraking met vuurlopen. Een ervaring die er voor gezorgd heeft, dat ik nu het leven kan leiden dat ik voor mezelf wens en mij nog steeds de grootste groei en kado’s blijft geven.

De vuurloop werd tijdens dit seminar geleid door Peggy Dylan. Peggy wordt ook wel de “moeder van de westerse vuurloopbeweging” genoemd en zij heeft SUNDOOR opgericht om dit werk in de wereld te verspreiden. Voor aanvang van het vuurloop-programma had ik Peggy al gezien en mensen horen praten over haar. Ze vertelde hoe bijzonder en fantastisch ze was, maar eerlijk gezegd, kon ik het niet herkennen. Deze Amerikaanse zag er nogal alternatief en ‘Amerikaans’ uit in mijn ogen en tja, ik had ook de modevakschool gedaan en hechtte nogal waarde aan kleding en uiterlijk. Voor de vuurloop kies je een specifiek doel en ik had me als doel gesteld, dat ik mijn levensmissie zou ontdekken. Ik had de vooronderstelling, dat als ik me bewust zou zijn van mijn missie, dit duidelijkheid zou geven over mijn levensweg en dat mijn talenten hierbij zouden aansluiten, ondanks dat ik nog niet wist wat deze waren. Ik wilde dus ook een baan in het verlengde van mijn missie, dus dicht bij mijn hart, en geloofde dat dit mij geluk zou brengen. Bij aanvang van het programma had ik totaal geen idee wat vuurlopen inhield. Ik wist niet hoe het eruit zag, en had er nog nooit eerder van gehoord.

Een beetje sceptisch en afwachtend zat ik in de zaal met nog 500 andere deelnemers, toen Peggy op het grote podium werd aangekondigd. De achtergrondmuziek uit Cusco, bracht een warme sfeer in de grote zaal. In een lichtgroene jurk met daaronder witte kniekousen en verkeerde bruine schoenen, met haar blonde haar loshangend op haar schouders liep Peggy het podium op. In één hand had ze een condoorveer en in de andere een Abalone-schelp waar rook uit kwam. Ik weet niet wat of hoe ze het deed op dat moment, maar ik zag iets, dat ik nog nooit eerder in onze westerse wereld had gezien. Het was in deze eerste paar seconden dat ik in mezelf een intense vreugde voelde en binnenin mezelf riep: “Dit is wat ik wil! Dit is het!” En ik zag mezelf staan op een groot podium in een mooie lichte jurk en ik leidde een vuurloop voor een paar honderd man. “Wow!” Eindelijk had ik gevonden wat ik kon gaan doen met mijn leven, maar het duurde slechts enkele seconden of dit beeld vervaagde snel. Allerlei gedachten kwamen in mij op. “Wie denk ik wel niet, wie ik ben? Ik kan toch nooit tippen aan wat deze vrouw doet? Ze hebben haar niet voor niets uit Amerika laten overkomen. Wat ben ik toch dom! Zie je wel, het wordt nooit wat met mij” Mijn moment van passie sloeg om in diepe teleurstelling in mezelf. Maar enfin, mij was verteld dat vuurlopen werkt, dus er was toch nog een beetje hoop om mijn missie vinden.

Een uur later op deze novemberavond, stonden we allemaal buiten in het donker in een grote kring. In het midden op de grond lagen vier uitgeharkte paden met gloeiende kolen. Ik hield angstvallig mijn coach voor die dag in de gaten. Zij had al eerder over vuur gelopen, dus dat gaf mij wat houvast. Er werd op djambés gespeeld en deze ritmische klanken zorgde er bij mij voor, dat het dramatische beeld van de rood gloeiende kooltjes iets magisch kregen. In tegenstelling tot mezelf, leek het alsof de meeste mensen geen moeite hadden om over het vuur te lopen. Sommigen dansten er zelfs overheen. De zichtbare en hoorbare blijdschap van de mensen die mij al waren voorgegaan, maakte mij nieuwsgierig en mijn verlangen naar dit plezier was voelbaar. Echter mijn brein maakte overuren en allerlei angst-gedachten kwamen omhoog. Toch overwon mijn verlangen het van mijn gedachten en voor ik het wist, liep ik met mijn blote voeten over het bed van kolen en had ik mijn vuurdoop gehad. Mijn eerste gedachte: “Heb ik me hier nu zo druk om gemaakt?” Nieuwsgierig stelde mezelf de vraag: Wat is mijn missie? Er kwam geen antwoord. Opnieuw teleurgesteld in mezelf, met de gedachte dat vuurlopen blijkbaar voor iedereen werkt, maar voor mij dus niet, besloot ik om mijn zoektocht naar mijn missie los te laten. Echter, vandaag de dag, is mij het tegendeel bewezen en weet ik dat vuurlopen dus wel werkt. Ik ben mij bewust van mijn missie en heb van mijn passie mijn werk gemaakt. Iets meer als een jaar na mijn vuurdoop stond ik in een mooie lichte jurk op een groot podium voor een groep van bijna 400 mensen en leidde mijn eerste vuurloop. En er volgden er nog veel meer.

Wanneer je met een positieve intentie in de energie van de vuurloop stapt, heeft dit een helend effect op je emotionele, mentale, fysieke en energetische lichaam, waardoor het Universum direct reageert en je helende proces in werking wordt gezet. In principe is het hele leven één grote vuurloop en wanneer we het principe van vuurlopen in ons leven integreren, ontstaat er vernieuwing, worden onmogelijkheden mogelijk, ervaar je verbinding en Spirit in je leven en bereiken we ongekende successen in zowel privé als op het werk, maar bovenal is het grootste geschenk van de vuurloop, dat het voortdurend meer liefde, harmonie en vrede brengt in de wereld, onze wereld en dus ook jouw wereld.

Tegenwoordig heb ik mijn eigen bedrijf en geef deze en andere transformerende workshop aan bedrijven, particulieren, overheid en binnen opleidingsinstellingen. Ik werk nauw samen met Peggy om ons werk te verspreiden en neem steeds meer werk van haar over. Wie mij 10 jaar geleden zou hebben verteld, dat ik voor groepen zou spreken, spiritualiteit in het bedrijfsleven zou brengen, de wereld rond zou reizen met mijn werk, liefdevolle relaties zou hebben en een rolmodel voor anderen zou zijn, zou ik voor gek hebben verklaard. Vroeger dacht ik dat het alleen aan anderen was, om heel gelukkig en succesvol te zijn. Als ik terug kijk op waar ik vandaan kom, en waar ik nu sta in mijn leven, verheug ik me op alle vernieuwing en groei die ik de komende jaren weer ga meemaken. En ik weet dat als ik dit kan, dan kan iedereen voor het mooiste en hoogste gaan voor zichzelf en dit bereiken. Dit spirituele pad op blote voeten, is een diepgaande, helende en avontuurlijke reis en de beste investering die ik in mezelf heb kunnen doen, ook die keren dat ik niet zelf over het vuur liep, of wanneer ik eens een blaartje opliep. Het is een praktisch ritueel dat op alle continenten al eeuwenlang wordt gedaan vanuit het principe van heling en het wordt al zo lang en nog steeds beoefend omdat het werkt. Er is veel over vuurlopen te vertellen en elke vuurloop is weer totaal anders, vandaar dat ik je graag uitnodig om zelf een keer aan een vuurloop deel te nemen, zodat je kunt ervaren, hoe bijzonder het is. Ook kinderen vanaf zeven jaar zijn van harte welkom en kunnen het programma prima volgen. Mocht je verder nog vragen hebben, neem gerust contact op met mij op neem een kijkje op mijn website. De eerstvolgende vuurloop is gepland op 5 mei, bevrijdingsdag.

Terug naar boven